2 1 Mylnie rozumując, mówili sobie: «Nasze życie jest krótkie i smutne. Nie ma lekarstwa na śmierć człowieczą, nie znamy nikogo, kto by wrócił z Otchłani. [...]
11 12 Zdwojony ich bowiem smutek ogarnął i narzekanie, gdy przeszłość wspomnieli.
8 1 Sięga potężnie od krańca do krańca i włada wszystkim z dobrocią. [...]